Ibranilerden öğrenilen Celestial ve Enochian Alfabelerine ayrıca "Melek Alfabeleri" de denir. Isa'nın öldüğü eski zamanlarda araştırmacılar Melek Hükümdarlıkları üzerinde ciddi çalışmalar yapmaya başladılar. O zamanlar Hristiyanlık ve din çok ciddi konulardı. Hükümdarlar kimin din hakkında bilgi verip konuşabileceği ve kimin konuşamayacağı üzerine sıkı kurallar koymuşlardı. Bu araştırmacılar gibi yasal olmayan yollardan çalışmalar yapmak hükümet tarafından kötü cezalara çarptırılıyordu.

Bu alfabelerin ibranilerin alfabeleri degiştirilerek meydana getirildiği ve kutsal melek ve Tanrı sembolleri içerdiği belirtilmiştir.

Enokyan Maji sistemi, 1580’li yıllarda Dr. John Dee ve Edward Kelley‘nin çalışmaları sonucunda elde edilen son derece karmaşık bir sembol ve dil sistemidir. Bu sistem onlara (teorik olarak) bedensiz varlıklar tarafından tebliğ edilmişti. (Tabii ki her ikisi de dindar veya en azından inançlı Hıristiyan olduklarından) bu varlıkları melek diye tanımladılar. Bu sistem, böyle kısa bir mektupta anlatmak için fazla kapsamlıdır. Hatta, Dee ve Kelley’nin sandıklarından çok daha kapsamlı (örneğin, Büyük Elemanlar Tablosu evrenin altı boyutlu bir şemasıdır. Dee ve Kelley’nin bunu idrak ettiklerini hiç sanmıyorum. Üç boyutun ötesini içerecek geometrik çalışmaların o devirlerde geliştiğini zannetmiyorum). Son asrın sonlarında, bazı Golden Dawn (Altın Şafak Cemiyeti) üyeleri tarafından bu konuda önemli çalışmalar yapıldı (özellikle McGregor Mathers ve Aleister Crowley). Bu sistemin evren görüşü şöyledir, fiziksel evren iki yöne aynı anda hareket eden dört boyutlu bir hiperküredir (Dördüncü boyutta hareket eden bir Einstein evrenini düşünürseniz - sanırım buna zaman benzeri hareket diyorlar- iyi bir benzetme olur.) Hiperküre elemanlara ve alt elemanlara bölünmüştür (Golden Dawn revizyonunda harfleri ve başka sembolik sistemleri içine yerleştirdiler), bunlar da ayrıca bölünür, dolayısıyla bütünün her biriminin içerdiği güç istenildiğinde belirli veya genel olabiliyor.